आमचे सर्व लेख व व्हिडिओ मिळवण्यासाठी फॉलो करा : फेसबुक|इंस्टाग्राम|युट्यूब

===

अ‍ॅक्वापॉनिक्स फार्म सुरू करण्यासाठी भारतात परतलेला अमेरिकन इंजिनिअर, आता एका महिन्यात घेतोय 4 टन भाज्यांचे उत्पन्न.!

 

चेन्नईजवळ स्थित असलेल्या अतिकुशल अ‍ॅक्वापॉनिक्स फार्ममध्ये टोमेटो, वांगी, मिरची, दुधी, पपई, मासे, बटदक, ससा आणि अशा अनेक गोष्टींची अधिक वाढ होत आहे. तामिळनाडूच्या चेन्नईपासून 76 किलोमीटर अंतरावर असलेल्या चेंगलपेटमधील एक लहान, भरभराटीचा भूखंड म्हणजे भारतीय शेतीचा भविष्यातील चेहरा आहे.

 

अ‍ॅक्वापॉनिक्ससह अधिक अर्थपूर्ण काहीतरी करण्याचे ध्येय ठेवून अमेरिकेतील नोकरी सोडणार्‍या आणि भारतात परत आलेल्या सॉफ्टवेयर अभियंता जेगन व्हिन्सेंट यांनी हे एकात्मिक हायड्रोपोनिक्स आणि फिश फार्म तयार केले आहे.
कार्यक्षम आणि पर्यावरणास अनुकूल शेतीतंत्राचा प्रयोग करण्यासाठी त्यांनी सुरुवातीला एक एकर जमीन खरेदी केली आणि पाच वर्षांपूर्वी फ्रेशरी फार्म सुरू केले. याचा परिणाम म्हणजे एक्वापॉनिक्स फार्म होता.

 

अ‍ॅक्वापॉनिक्स

 

c हा हायड्रोपोनिक्ससह मत्स्यपालनासारख्या मत्स्यालयाचे एकत्रीकरण होय, म्हणजे सोप्या भाषेत पाण्यात झाडे लावणे होय. अलीकडेच, त्यांनी विद्यापीठ आणि महाविद्यालयांतील संशोधकांसाठी आपले शेत खुले केले. आधुनिक सेंद्रिय शेती आणि मत्स्यपालनामध्ये रस असणारयानसाठी ते विनामूल्य तीन दिवसांचा कोर्स चालवतात.

 

या कोर्स मध्ये शिकवण्याबरोबरच स्थानिक शेतकर्‍यांना त्यांनी विनामूल्य झाडाची रोपे देऊन त्यांचे समर्थन केले आणि प्रत्येक अर्थाने त्यांचे स्वप्न पूर्ण करणारे शेत बनविले.

जेगन सांगतात की, “माझे उद्दीष्ट हे आहे की आपण पारंपारिकपणे 7एकर जमिनीवर जितके उत्पन्न घेतो तेच उत्पन्न आधुनिक पद्धतीने एक एकरावर जास्तीत जास्त उत्पादन मिळवू शकतो .”

 

ते त्यांच्या शेतीत सध्या दरवर्षी 45 टन मासे आणि दरमहा 3 ते 4 टन भाज्यांचे उत्पन्न घेतात. एक सुसंगत शेती प्रणाली विकसित करुन ते हे सर्व साध्य करू शकले आहेत.

इंजिनिअर

अ‍ॅक्वापॉनिक्स शेतात 40-लाख-लीटर क्षमता असलेला मध्यवर्ती जलाशय आहे ज्यामध्ये वनस्पती मातीशिवाय पाण्यात वाढतात. दगड-धातूचे ग्रीड वनस्पतींना आधार देतात. जेगन सांगतात , “वनस्पतींना मातीची गरज भासते असे लोकांना वाटते. परंतु मातीचे मुख्य कार्य म्हणजे आधार देणे आहे. पाण्यात किंवा सभोवतालच्या हवेच्या मुळांद्वारे पोषकद्रव्ये शोषली जाऊ शकतात. ”

 

पाण्याच्या जलाशयाला जोडलेल्या 30 ते 40 टाक्या आहेत ज्यामध्ये माशांची लागवड केली जाते. फिश फीड आणि फिश कचरा पोषक तत्वांसह पाणी देखील समृद्ध करते. यामधून झाडे ऑक्सिजनयुक्त राहतात आणि पाणी शुद्ध करतात. मोठ्या मोटरच्या मदतीने, पाणी संपूर्ण सिस्टममध्ये फिरते, आणि पुन्हा स्वतःच भरते.

 

त्याच्या अभियांत्रिकीच्या अनुभावामुळे पाण्याच्या पातळीवरील नियमन आणि पोषक-सामग्री देखरेखीसारख्या अनेक प्रक्रिया स्वयंचलित करण्यात मदत झाली. तसेच “अ‍ॅक्वापॉनिक्स शेतीत कोठेही कृत्रिम खते किंवा कीटकनाशके वापरली जात नाहीत,” असे जेगन यांनी नमूद केले.

 

सुरुवातीला, त्याने भाज्यांपैकी वेगवेगळ्या जातींचा वापर केला तर हे उत्तम प्रकारे काम करत आहे हे लक्षात आले. मग आणखी काही गोष्टींवर त्याचा उपयोग केला. आता तो टोमॅटो, वांगे, मिरची आणि दुधी पिकवतो, ज्याला स्थानिक पातळीवर कोवाक्काई म्हणतात.

 

मिनी वॉटर-वर्ल्डमध्ये पसरलेल्या छोट्या बेटांवर केळी, पपई आणि उसाचे अनेक तुकडे जसे शेकडो उष्णकटिबंधीय वृक्ष देखील आहेत. या वनस्पतींची मुळे जादा नायट्रेट्स शोषण्यास मदत करतात. याशिवाय माश्यांच्या नऊ जाती आहेत, त्यातील मुख्य म्हणजे तिलपिया. मासे आणि वनस्पती यांच्या व्यतिरिक्त कोंबडी, बदके, मेंढ्या, ससे आणि इतर लहान प्राणी जेगनच्या शेतात खरया अर्थाने भरभराट करतात.

===

आमचे ईतर लेख वाचण्यासाठी क्लिक करा : फेसबुक |युट्यूब| Copyright© yuvakatta.com | All Rights Reserved

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here